گونه شناسي گردشگري خانه هاي دوم و اثرات آن در نواحي روستايي

   از آنجا كه گردشگران روحيات، خصلت ها، انگيزه ها، آموخته ها و آرزوهاي گوناگوني دارند و سلسله مراتب ارزشي آنان نيز متنوع و پيچيده است، مي توان انتظار داشت الگوهاي رفتاري متفاوتي نيز از تدارك خانه هاي دوم و گذران اوقات فراغت در روستا از خود نشان دهند. لذا اين امكان وجود دارد كه با توجه به شيوه هاي زندگي آنان بتوان گونه هاي مختلف گردشگران را متمايز نمود و با مشاهده، جمع آوري اطلاعات و تجزيه و تحليل آثار و پيامدهاي ناشي از گسترش خانه هاي ييلاقي در طول زمان بتوان به ارتباط ميان اثرات و پيامدهاي گسترش خانه هاي دوم با گونه هاي مختلف گردشگران پي برد (William, Stephan, 1998). پيامدهاي ناشي از گذران اوقات فراغت گونه هاي مختلف گردشگران خانه هاي دوم بر محيط ميزبان، طيفي از اثرات مثبت تا منفي را در بر مي گيرد. براي مثال ممكن است در ساخت خانه هاي دوم به هماهنگي و توازن آن ها با هويت كالبدي روستا توجه كافي مبذول نشود (Mathieson & Wall, 1982, 29) و به اين ترتيب با برهم زدن زيبايي بصري و تخريب پوشش گياهي به حس مكاني روستا آسيب وارد آيد (Wall & Smith, 1982, 136). در نتيجه از زيبايي محيط طبيعي كاسته و به خاطر طرح نامناسب و يا موقعيت حساب نشده خانه دوم، مهمترين معيار ارزيابي هويت كالبدي روستا يعني تمايز از غير و تشابه با خودي لطمه مي بيند (ادينگتون، 1374، 87). با كشف پيچيدگي ها و نظام حاكم بر الگوهاي رفتاري گردشگران مي توان اثرات متفاوت ناشي از حضور ساكنين مختلف خانه هاي دوم را به درستي شناسايي و به صورت علمي به گونه اي مديريت نمود كه به ارتقاء كيفيت محيط و شرايط زندگي جامعه روستايي ميزبان بيانجامد و تبعات نامطلوب ناشي از اثرات منفي آن را به حداقل رساند.

 

منبع:http://farivar-b.blogfa.com

 

قله تفتان در فصل زمستان


روستاي نمونه گردشگري


روستاي نمونه گردشگري به محدوده اي جغرافيايي اطلاق مي شود كه در اين محدوده يك يا چند و يا مجموعه اي از جاذبه هاي تاريخي ، طبيعي و فرهنگي وجود دارد كه وجود آنها انگيزه اي براي سفر و اقامت گردشگران خواهد بود.

با توجه به بررسی های انجام شده روستاهای هدف گردشگری استان سیستان و بلوچستان 9 روستا می باشند:


  • روستاهای دارای اولویت: سنگان، جون‌آباد، کندرک، فیروزه‌ای

روستاهای سه کوهه، لادیز، تمین، آبادان، ناهوک، کجور، بریس

روستاهای هدف گردشگری استان سیستان و بلوچستان و جاذبه‌های آنان، طبق گزارش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری:

۱- روستای سه کوهه، بخش شیب آب، همجوار آثار تاریخی سیستان

۲- روستای لادیز، بخش میرجاوه، دارای غار آبی لادیز، همجوار کوه تفتان

۳- روستای تمین، بخش میرجاوه، همجواری با دریاچه سردریا، همجوار کوه تفتان

۴- روستای آبادان، بخش مرکزی ایرانشهر، همجوار محوطه‌های باستانی، دارای باغهای میوه گرمسیری

۵- روستای ناهوک، بخش جالق سرادان، همجوار محوطه‌های باستانی جالق و مجموعه سنگ نگاره‌های نگاران و دارای باغهای میوه سردسیری

۶- روستای کجور، بخش مرکزی سرباز، دارای کوهستان زیبا و تمساح پوزه کوتاه و باغهای میوه گرمسیری

۷- روستای بریس، بخش دشتیاری چابهار، همجوار ساحل و مرکز تفریحی ماهیگیری

۸- روستای کوپچ،بخش لاشار جنوبی،دارای باغ های زیباوکوههای جلوه دار

۹- روستای شیرآبادنیکشهر،بخش لاشار جنوبی،آبگرم زیبای پوتاپ

خانه هاي دوم


تاريخچه گردشگري خانه هاي دوم در جهان و ايران

 

   در گذشته، مالكيت و تدارك خانه هاي دوم به بخش كوچك و مرفه جامعه محدود مي شد. طبقه اشراف و بورژواي انگلستان، فرانسه، سوئد و ساير كشورهاي اروپايي از قرن هفدهم به بعد در تعطيلات آخر هفته و تابستان ها از شهر به روستا مي رفتند. پديده خانه هاي دوم به شكل، ابعاد و مقبوليت عمومي كه امروزه پيدا كرده است بيشتر به سال هاي پس از جنگ جهاني دوم بر مي گردد. تقويت تدريجي بنيه اقتصادي جهان در سال هاي پس از جنگ و به دنبال آن افزايش درآمد و وقت آزاد اقشار متوسط منجر به افزايش تقاضا براي فعاليت هاي فراغتي كوتاه مدت و ميان مدت در حومه و نقاط روستايي نزديك شهرها شد. همچنين بهبود سيستم حمل و نقل عمومي و تملك وسايل نقليه خصوصي به افراد اجازه داد كه با انگيزه هاي متفاوت از جمله پيروي از مد، استفاده از تفريحات سالم غير شهري، يا سرمايه گذاري پس اندازهاي شخصي در خريد املاك، به تدارك خانه هاي دوم بپردازند (فشاركي، 1373، 161).

   گردشگري خانه هاي دوم اخيراً شكوفايي دوباره اي را تجربه مي نمايد كه اغلب انعكاسي از الگوهاي جديد توليد و مصرف اقتصادي است (William & Hall, 2000, P23) . در برخي از كشورها مالكيت خانه هاي دوم به عنوان بخش اجتناب ناپذير الگوي جديد زندگي مطرح شده و به همين دليل بازار اصلي مقاصد روستايي را گردشگران داخلي تشكيل مي دهند (Aldskogius, 1993). فرانسه، آلمان و ايتاليا از زمره كشورهايي به شمار مي آيند كه با توجه به تعداد جمعيت ساكن خود بيشترين تعداد خانه هاي دوم را در خود جاي داده اند. در فرانسه، خانه هاي دوم اغلب در اماكني كه از نقاط ممتاز گردشگري به حساب مي آيند؛ يعني در كنار دريا و يا نواحي كوهستاني استقرار يافته اند. در ايالات متحده آمريكا نيز چنين است براي مثال مي توان به خانه هاي دوم تجمّلي و لوكس واقع در ايالات فلوريدا، كاليفرنيا و ويلاهاي مجلل در كوه هاي راكي اشاره كرد. در روسيه، «داچا» ها در حوالي مسكو و يا در كرانه هاي درياي سياه نقش مشابه اي دارند. در مناطق گرمسيري جهان، طبقات مرفه نيز چنين خانه هايي را در نواحي مرتفع احداث مي كنند (برنارشاريه، 1373، 236).

منبع:http://farivar-b.blogfa.com